Księga Psalmów 142

Swoim głosem wołam do PANA; swoim głosem modlę się do PANA. Wylewam przed nim swoją troskę i opowiadam mu swoje utrapienie. Gdy mój duch jest we mnie zdruzgotany, ty znasz moją ścieżkę; na drodze, którą chodziłem, zastawili na mnie sidło. Oglądałem się na prawo i spojrzałem, ale nie było nikogo, kto mnie znał; nie było dla mnie ucieczki, nikt się nie troszczył o moją duszę. PANIE, wołam do ciebie, mówiąc: Ty jesteś moją nadzieją, ty jesteś moim udziałem w ziemi żyjących. Wysłuchaj mego wołania, bo jestem bardzo udręczony; ocal mnie od moich prześladowców, bo są mocniejsi ode mnie. Wyprowadź moją duszę z więzienia, abym chwalił twoje imię; sprawiedliwi otoczą mnie, gdy okażesz mi dobroć.

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

copyright © 2018 Fundacja Wrota Nadziei Language: Polskie (Polish) Translation by: Fundacja Wrota Nadziei This translation is made available to you under the terms of the Creative Commons Attribution-No Derivatives license 4 — CC-BY-ND-4.0 — CC-BY-ND-4.0

Subskrybuj nasz newsletter

Bądź na bieżąco z nowymi profilami, wydarzeniami i nowościami platformy.