O Livro de Jonas 2

Então Jonas orou ao SENHOR, seu Deus, do ventre do peixe. Ele disse, “Clamei ao SENHOR por causa da minha aflição. Ele me respondeu. Do ventre do Seol eu gritei. Tu ouviste a minha voz. Pois tu me lançaste nas profundezas, no coração dos mares. A correnteza me cercou. Todas as tuas ondas e as tuas vagas passaram sobre mim. Eu disse: ‘Fui banido da tua presença; contudo, olharei de novo para o teu santo templo.’ As águas me cercaram, até a alma. O abismo estava ao meu redor. As algas se enrolaram na minha cabeça. Eu desci até os fundamentos das montanhas. A terra me trancou para sempre; contudo, tu fizeste a minha vida subir da cova, SENHOR meu Deus. “Quando a minha alma desfaleceu dentro de mim, eu me lembrei do SENHOR. A minha oração chegou a ti, no teu santo templo. Aqueles que se apegam a ídolos vãos abandonam a sua própria misericórdia. Mas eu sacrificarei a ti com voz de ação de graças. Pagarei o que votei. A salvação pertence ao SENHOR.” Então o SENHOR falou ao peixe, e ele vomitou Jonas na terra seca.

World Portuguese Bible

Domaine public

Tilaa uutiskirjeemme

Pysy ajan tasalla uusista profiileista, tapahtumista ja alustan uutisista.